เมื่อถึงเวลาที่ตาย.....
ให้ทำจิตเป็นหนึ่ง
แล้วหยุดเพ่ง
ปล่อยวางทั้งหมด
สายฝนและเปลวไฟในกระจก
หามีผลต่อกระจกไม่
เพราะกระจกไม่เลือกสะท้อนภาพ
ไม่ให้อำนาจแก่ สายฝนและ เปลวไฟ
เปรียบได้ด้วยจิตที่รับรู้ แต่ไม่ยึดติดและครอบครอง
ถ้าจิตยินดี(ชอบ)
ไม่ยินดี(ไม่ชอบ)
ก็ไม่หลง(วางเฉยเป็นอุเบกขา)
นิพพาน.....อยู่ตรงนี้แหละ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น