อนัตตา
อายตนะ12เป็นมหาสมุทร เป็นโอฆะห้วงน้ำแห่งกิเลสใหญ่ ถ้าข้ามไม่ได้ก็จบ.................
เป็นทีหมกจมของสัตว์31ภูมิ จะตกนรกหรือขึ้นสวรรค์หรือนิพพาน อยู่ที่อายตนะเหล่านี้
ที่สัตว์ทั้งหลายหมกจมอยู่ก็เพราะจิตไปยึดอายตนะเหล่านี้ว่าเป็นเรา
ให้เพียรเอาสติเข้าไประลึกรู้ปัจจุบันขณะว่าเป็นแต่เพียงสิ่งที่กำลังปรากฏ เป็นอารมณ์ปัจจุบัน
ขณะทางทวารเท่านั้น เกิดแล้วก็ดับไปแล้วไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย อารมณ์ความคิดทั้งหลายล้วน
เกิดดับ
การปฏิบัติธรรม ไม่ใช่ไปหาที่ข้างนอก แต่อยู่ในตัวเรานี้ ที่ตา หู..............นรก สวรรค์ก็อยู่ที่นี่
นิพพานก็อยู่ที่นี่
ดังนั้นจึงพึงควรที่จะยอมรับสภาพของความไม่เที่ยง ไม่ใช่ตัวตนเอาไว้สอนจิตให้มีปัญญา
วางอัตตาให้ถึงอนัตตาเสียจิตก็จะไม่ทุกข์
ดีก็ยอมรับ ไม่ดีก็ยอมรับ ยอมรับมันให้ได้ทั้งดีและไม่ดี ดีก็เอาไม่ดีก็เอา ดี..ไม่ดีก็ให้วาง สุขก็เอาทุกข์ก็เอา สุขทุกข์ก็ให้วาง ยอมรับสภาพ แต่ไม่ยึดเป็นตัวตนของเรา เพราะมันตกอยู่ในสภาพ
ความเป็นจริงที่ต้องเปลียนแปลงไปเป็น..อนิจจัง..ทุกขัง..อนัตตา ..ตลอดเวลา
ถ้าวางได้ก็ไม่ทุกข์ ถ้ายังวางไม่ได้ยังยึดอยู่ย่อมทุกข์แน่ เพราะว่ามันบังคับบัญชาไม่ได้ มันอนัตตา มันไม่ใช่ตัวใช่ตนของเรา
ลองดูลมหายใจที่ปลายจมูกดูซิ มันคงที่ที่ไหน เดี๋ยวเข้าเดี๋ยวออก เปลียนแปลงตลอดเวลา มันอนิจจังตลอดเวลา บังคับมันไม่ได้ ถ้าบังคับมันให้เทียงให้นิจจัง มันจะเกิดทุกขังทันที
นี่แหละมันบังคับบัญชาไม่ได้ตามต้องการ มัน................อนัตตา
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น