ผู้เจริญโพชฌงค์เป็นใหญ่ในธรรมทั้งปวง
พระพุทธเจ้า พระมหากัสสปะหายจากโรคาพาธเพราะ(สวด)โพชฌงค์ คนที่ไม่เจริญโพชฌงค์
เรียกว่าคนโง่ ใบ้ จน เป็นต้น
พระพุทธเจ้าตรัสถึงอาหารที่หล่อเลี้ยงนิวรณ์5และโพชฌงค์7ดังนี้
การนึกแต่เรื่องสวยงาม(สุภนิมิต)
เป็นอาหารของกามฉันท์
การนึกแต่เรื่องที่ทำให้ขุ่นเคืองใจ(ปฏิฆนิมิต)
เป็นอาหารของ พยาบาท
การนึกถึงแต่เรื่องไม่ยินดี เกียจคร้าน บิดขี้เกียจ เมาอาหารและเรื่องที่ทำให้ใจหดหู่
เป็นอาหารของ ถีนมิทธะ
การนึกถึงแต่เรื่องไม่สงบแห่งจิต
เป็นอาหารของ อุทธัจจกุกกุจจะ
การพิจารณาโดยรอบคอบว่าธรรมใดดีหรือไม่ดีมีโทษหรือไม่มีโทษ เลวหรือประณีต
เป็นอาหารของธัมมวิจยสัมโพชฌงค์
การพิจารณาโดยรอบคอบในความดำริริเริ่ม พยายาม บากบั่น
เป็นอาหารของ วิริยสัมโพพชฌงค์
การพิจารณาโดยรอบคอบซึ่งธรรม เป็นที่ตั้งของความอิ่มใจ
เป็นอาหารของปิติสัมโพชฌงค์
การพิจารณาโดยรอบคอบซึ่งความสงบกายสงบใจ
เป็นอาหารของ ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์
การพิจารณาโดยรอบคอบซึ่งสมาธินิมิต อัพยัคคนิมิต
เป็นอาหารของสมาธิสัมโพชฌงค์
การพิจารณาโดยรอบคอบซึ่งธรรมเป็นที่ตั้งแห่งการวางเฉย
เป็นอาหารของอุเบกขาสัมโพชฌงค์
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น