๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑เป้าหมายของการบวช๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
ในจูฬสาโรปมสูตร ได้พุดถึงบุรุษต้องการแก่นไม้ แต่แทนที่จะเอาแก่นไม้ ก็เอากิ่งและใบ สะเก็ดบ้าง เปลือกบ้าง กระพี้บ้าง ด้วยสำคัญผิดคิดว่าเป็นแก่น
แล้วเปรียบเทียบกับกุลบุตรบางคน(หรือหลายคน) ออกบวชตั้งใจจะพ้นทุกข์แต่ข้อปฏิบัติของเขา
ไม่ต่างอะไรกับบุรุไม่รุ้จักแก่นไม้
บางคนบวชแล้ว มีลาภสักการะ มีชื่อเสียง ก้อิ่มใจ พอใจ นึกว่าตนเป็นพระรวยพระดังดูถูกพระรูปอื่น คนชนิดนี้บวชมาเพียง....กิ่งและใบศาสนา....
บางคนไม่พอใจแค่ลาภสักการะ ชื่อเสียง พยายามรักษาศิลให้สมบูรณ์ พอใจในศิล กระหยิ่มว่าเราเป็นพระเคร่ง ดูถูกดูหมิ่นพระอื่นๆว่าไม่เคร่งเท่าตนเขาได้เพียง...สะเก็ดศาสนา....
บางคนไม่พอใจแค่ศิล พยายามปฏิบัติจนได้สมาธิ ดูหมิ่นพระอื่นๆเพราะความสมบูรณ์ด้วยสมาธิของตน เขาได้เพียง...เปลือกศาสนา....
บางคนไม่พอใจแค่นั้น พยายามปฏิบัติจนได้ญาณทัศนะ(การรู้เห็นตามความเป็นจริง)หรือปัญญา
พอใจแค่นั้น ยกตนข่มเกงผู้อื่น เพราะปัญญาที่ได้นั้น คนนี้ได้เพียง...กระพี้ศาสนา.....
บางคนไม่พอใจแค่นั้น พยายามปฏิบัติจนได้อาสวักขยญาณ(หมดอาสวะ) วิมุติ(หลุดพ้นจากกิเลส) คนนี้เรียกว่าบวชมาแล้วได้.....แก่นศาสนา
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น