สุภาสิตชยสูตร(หมากัดอย่ากัดตอบ)

สุภาสิตชยสูตร....พระพุทธเจ้าทรงเล่าให้ฟังว่า ครั้งหนึ่งท้าวเวปจิตติอสูรกับพระอินทร์ ท้าแข่ง
กล่าวคำสุภาษิต
        ว่าคำของใครจะไพเราะกว่า มีเหตุผลกว่ากัน
   ท้าวเวปจิตติ กล่าวว่า
คนพาลนั้น ถ้าไม่รีบปราบเสียแต่ต้นยิ่งจะกำเริบใหญ่
เพราะฉะนั้นนักปราชญ์จึงควรกำราบคนพาลด้วยการลงทัณฑ์
    พระอินทร์ กล่าวว่า
     ผู้ที่คนอื่นโกรธแล้ว มีสติยั้บยั้งไม่โกรธตอบ
เราเห็นว่านี่แหละ เป็นวิธํกำราบคนพาล
 ท้าวเวปจิตติกล่าวว่า
เราเห็นโทษของการอดกลั้นมาแล้ว เมื่อใดคนพาลเห็นว่าเรานิ่งเฉยเสีย
ททท   พระอินทร์กล่าวแก้ว่าที
ผู้ใดแข็งแรง อดกลั้นคำล่วงเกินของผู้อ่อนแอ
บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า ความอดกลั้นของผู้นั้นเป็นยอด
เพราะคนอ่อนแอจำต้องอดทนทนเป็นประจำอยู่แล้ว
ความอดทนของคนอ่อนแอไม่นับว่าเป็นพลัง
ผู้ที่โกรธคนอื่นเลวอยู่แล้ว แต่ผู้ที่โกรธตอบเลวยิ่งกว่าอีก
ผู้ที่ไม่โกรธตอบผู้ที่โกรธตน ย่อมชนะสงครามที่ชนะได้แสนยาก
นับว่าทำประโยชน์ทั้งแก่ตนและแก่ผู้อื่น
   ที่ประชุมอันประกอบด้วยพวกอสูรและเทวดาตัดสินว่า
คำกล่าวของอาสูรเป็นการชวนทะเลาะเบาะแว้ง ไม่เป็นสุภาษิต
   ส่วนคำกล่าวของพระอินทร์ไม่ชวนทะเลาะเบาะแว้ง
เป้นวาจา สุภาษิต
    จึงให้พระอินทร์ชนะ